Co na trądzik?

Odkąd faszeruję się sterydami mam ogromny problem z trądzikiem, który jest dosłownie wszędzie: twarzy, plecach, ramionach, dekoldzie, udach i nawet przedramionach.

dieta niskobiałkowa w toczniu

Podobnie, jak dieta z obniżoną ilością kalorii, zmniejszenie zawartości białka w diecie zdaje się mieć pozytywny efekt na pacjentów z SLE. Nadmiar protein związany jest z nasileniem uszkodzenia nerek u ludzi i myszy podatnych na autoimmunizację. Ograniczenie protein długo stosowane było jako wspomaganie przy leczeniu niewydolności nerek.

dieta z obniżoną ilością kalorii

Badania odnośnie wpływu diety na przebieg tocznia układowego trwają w różnych ośrodkach naukowych i pewnie trzeba będzie poczekać jeszcze kilka lat na konkretniejsze wyniki.

Badania na modelu zwierzęcym obejmują ograniczenie kalorii o 25-35% lub nawet więcej, co w przypadku ludzi nie jest stosowane.

Wpływ składników odżywczych w diecie na aktywność tocznia

W przypadku tocznia nie została opracowana żadna lecznicza dieta, ale zauważono, że istnieją substancje, które mogą łagodzić lub nasilać objawy choroby. Badania sprawdzające wpływ składników odżywczych na SLE zostały przeprowadzone na modelu zwierzęcym i ludzkim,

III typ nadwrażliwości

Reakcje nadwrażliwości, czyli nadreaktywności układu immunologicznego można podzielić na 4 zasadnicze typy:

hormony płciowe jako czynnik ryzyka rozwoju SLE

Jak opisywałam tu istnieje wiele czynników ryzyka rozwoju SLE. Jednym z nich jest płeć. Większość chorych na choroby autoimmunologiczne układowe to kobiety – stosunek ilościowy kobiety:mężczyźni jest zależny od rodzaju choroby. W przypadku tocznia dysproporcja ta jest szczególnie widoczna, bo wynosi aż 9:1. Dla porównania stosunek kobiety:mężczyźni w innych chorobach:

czynniki ryzyka rozwoju SLE

Patogeneza tocznia jest niezwykle złożona i oczywiście nie do końca poznana. Podejrzewa się, że obejmuje ona złożone interakcje między czynnikami genetycznymi, czynnikami endogennymi i ekspozycją środowiskową na czynniki zewnętrzne.

Aneta Zatwarnicka - pomoc

Dziś natrafiłam na historię instruktorki karate - Anety Zatwarnickiej, u której przypadkowo wykryto tocznia wielonarządowego - sytuacja tragiczna.

Toczeń - postać wielonarządowa

Postać układowa tocznia stanowi ok. 70% przypadków tej choroby. Dotyka ona 20-150os./100tys, ale jest to liczba uzależniona od regionu geograficznego i rasy pacjenta. SLE może mieć przebieg łagodny z zajęciem skóry i stawów lub ostry - wielonarządowy. Choroba może zaatakować różne organy, dlatego jest trudna w diagnozie.

 Pierwsze objawy są również bardzo niespecyficzne, ponieważ są to zazwyczaj:

Toczeń skórny

Toczeń skórny to kolejny podtyp tocznia objawiający się różnego rodzaju zmianami skórnymi. Najczęściej są to rumień, obrzęk naczyń krwionośnych, wrzody, fotowrażliwość i wypadanie włosów. Jednym z elementów diagnostyki jest mikroskopowe badanie próbki rumienia. Zasadniczo wyróżnia się dwa rodzaje tocznia skórnego: toczeń dyskoidalny i podostry toczeń skórny.

NLE (Neonatal Lupus Erythematosus) toczeń noworodkowy

NLE to kolejny z wyróżnionych podtypów tocznia. Wiele kobiet chorych na SLE obawia się, że ich dziecko odziedziczy chorobę, jednak okazuje się, że większość dzieci jest zdrowa - tylko u 1% noworodków z autoAb matki pojawi się NLE.

Leki powiązane z DIL

 Leki powiązane z toczniem i  stopień ryzyka rozwoju DIL podczas ich stosowania (lista zaczerpnięta z pozycji 2. literatury):

Leki przeciwarytmiczne:

-prokainamid-wysokie

-chinidyna-umiarkowane

-dyzopiramid-bardzo niskie

-propafenon-bardzo niskie

DIL (Drug-Induced Lupus) toczeń indukowany lekami

=toczeń polekowy

=zespół toczniopodobny

Tocznia podzielić można na cztery podtypy:

-indukowany lekami (DIL)

-noworodkowy (NLE)

-dyskoidalny (DLE)

-układowy (SLE)

DIL stanowi ok. 5% wszystkich wykrywanych przypadków tocznia. Jego pierwszy opis pojawił się w 1945r. w związku z leczeniem sulfadiazyną.

Kryteria klasyfikacji tocznia według SLICC

Z powodu ograniczeń kryteriów ustalonych przez ACR, grupa the Systemic Lupus International Collaborative Clinics (SLICC) podjęła próbę przeglądu kryteriów klasyfikacji ACR. Przeanalizowano karty 716 pacjentów i grupy kontrolnej i na tej podstawie zidentyfikowano te zmienne, które są najbardziej rokujące dla tocznia. Mimo iż badania te są nadal w toku, 11 elementów klinicznych i 6 serologicznych zostało wybranych do włączenia w uaktualnienie kryteriów klasyfikacji dokonanego przez SLICC .

Ustalono, że pacjent jest klasyfikowany jako toczniowiec, gdy ma:

1)tocznia nerkowego potwierdzonego biopsją i pozytywne ANA lub anty-dsDNA LUB

2)spełnia cztery z kryteriów, w tym co najmniej jedno kliniczne i jedno immunologiczne.

Kryteria klasyfikacji tocznia według ACR

Jak wspominałam w poprzednim poście, diagnoza tocznia jest wyjątkowo trudna i wymaga od lekarza doświadczenia i wyczucia. Poniżej przedstawiam kryteria klasyfikacji tocznia wprowadzone przez ACR, z których co najmniej cztery muszą być spełnione, aby zaklasyfikować pacjenta jako chorego na toczeń. Zawierają one stosunkowo niewiele objawów spośród wszystkich możliwych do zaobserwowania u chorych. Należy też pamiętać, że wiele z symptomów uwzględnionych w tej klasyfikacji nie jest specyficzna tylko dla tocznia. Chociażby rumieniec czy trądzik różowaty często przypominają rumień policzkowy czy ten pojawiający się wskutek fotowrażliwości pacjenta.

Kryteria klasyfikacji tocznia

W 1971r. Amerykańskie Kolegium Reumatologiczne (American College of Rheumatology, ACR) opracowało kliniczno-diagnostyczne kryteria rozpoznania SLE, które następnie zaktualizowano   w 1982r. oraz 1997r. Celem stworzenia tego dokumentu było ujednolicenie grup pacjentów poddawanych badaniom nad SLE. ACR zaleca, aby warunkiem rozpoznania choroby było spełnienie przez pacjenta czterech z 11-tu objawów – ustalono, że przy takich warunkach istnieje 95% specyficzności i 85% wrażliwości wykrycia u pacjenta SLE.

Toczeń - czym właściwie jest?

Toczeń układowy rumieniowaty, inaczej systemic lupus erythematosus (SLE) to przewlekła choroba zapalna tkanki łącznej o podłożu autoimmunologicznym. Jest to choroba ogólnoustrojowa, w przebiegu której może dojść do uszkodzenia wielu narządów. Zaburzenie funkcjonowania ukł. immunologicznego opiera się na produkcji przeciwciał przeciwko własnym komórkom organizmu, co prowadzi do uogólnionej reakcji zapalnej oraz uszkodzenia tkanek.